Τα δόντια του ινδικού χοιριδίου – πώς να καταλάβετε αν είναι πολύ μακριά ή αν φθείρονται ανώμαλα;
Τα οδοντικά προβλήματα στα ινδικά χοιρίδια μπορεί να εξελίσσονται για μεγάλο χρονικό διάστημα και αρχικά να περάσουν απαρατήρητα. Το ζώο μπορεί να πλησιάζει το φαγητό, να προσπαθεί να το πάρει, ή ακόμα και να δίνει την εντύπωση ότι ενδιαφέρεται για το γεύμα, παρόλο που δυσκολεύεται να δαγκώσει ή να μασήσει. Με την πάροδο του χρόνου, μπορεί να τρώει όλο και λιγότερο, να επιλέγει μόνο συγκεκριμένες τροφές και να χάνει βάρος.
Πώς είναι τα δόντια του ινδικού χοιριδίου;
Το ινδικό χοιρίδιο έχει 20 δόντια: τέσσερις κοπτήρες, τέσσερις προγομφίους και δώδεκα γομφίους. Μεταξύ των κοπτήρων και των γομφίων υπάρχει ένα χαρακτηριστικό κενό που ονομάζεται διαστήμα.
Αυτό που διακρίνει την οδοντοστοιχία του ινδικού χοιριδίου από την ανθρώπινη έχει τεράστια σημασία για την καθημερινή φροντίδα του – τα δόντια του ινδικού χοιριδίου μεγαλώνουν καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του.
Αυτό ισχύει όχι μόνο για τους ορατούς μπροστά κοπτήρες, αλλά και για τα πίσω δόντια που βρίσκονται βαθύτερα στο στόμα. Για τον λόγο αυτό, η σωστή φθορά των δοντιών είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της υγείας του ζώου.
Πώς τρίβει τα δόντια του το ινδικό χοιρίδιο;
Η φθορά των δοντιών συμβαίνει κυρίως κατά τη διάρκεια της παρατεταμένης μάσησης της τροφής. Ιδιαίτερη σημασία έχει εδώ το σανό, το οποίο θα πρέπει να αποτελεί τη βάση της διατροφής του ινδικού χοιριδίου και να είναι διαθέσιμο όλο το 24ωρο.
Κατά τη διάρκεια της μάσησης της ινώδους τροφής, το ινδικό χοιρίδιο εκτελεί πολυάριθμες κινήσεις με την κάτω γνάθο, χάρη στις οποίες οι επιφάνειες των δοντιών τρίβονται μεταξύ τους.
Γι’ αυτό, για τη σωστή τριβή των δοντιών, πιο σημαντικό από τη χορήγηση πολύ σκληρών τροφών είναι να παρέχεται στο ζώο τροφή που απαιτεί μακρά και τακτική μάσηση.
Τα κλαδάκια ή τα κατάλληλα παιχνίδια για μάσημα μπορούν να αποτελέσουν στοιχείο ποικιλίας στο περιβάλλον, αλλά δεν μπορούν να αντικαταστήσουν το χόρτο.
Γιατί τα δόντια του ινδικού χοιριδίου μπορεί να είναι πολύ μακριά;
Η υπερβολική ανάπτυξη των δοντιών στα ινδικά χοιρίδια μπορεί να οφείλεται σε διάφορες αιτίες. Μία από αυτές είναι η ανεπαρκής φθορά, αλλά το πρόβλημα δεν οφείλεται πάντα αποκλειστικά στον τρόπο διατροφής.
Μεταξύ των πιθανών αιτιών συγκαταλέγονται, μεταξύ άλλων:
η ανώμαλη διάταξη των δοντιών,
τα προβλήματα σύγκλεισης,
οι τραυματισμοί,
οι ασθένειες των δοντιών ή των ριζών τους,
οι αλλοιώσεις στην άνω και κάτω γνάθο,
η ανεπαρκής πρόσληψη ινώδους τροφής,
ο δευτερογενής περιορισμός της μάσησης που προκαλείται από πόνο ή άλλη ασθένεια.
Έτσι, μπορεί να δημιουργηθεί ένας φαύλος κύκλος: το γουρουνάκι πονάει όταν τρώει, γι’ αυτό τρώει λιγότερο, και η μειωμένη μάσηση περιορίζει επιπλέον τη φυσική φθορά των δοντιών
Μπορεί κανείς να κόψει μόνος του τα δόντια ενός ινδικού χοιριδίου;
Δεν πρέπει να κόβετε ή να πριονίζετε μόνοι σας τα δόντια του ινδικού χοιριδίου.
Μια λανθασμένη επέμβαση μπορεί να οδηγήσει σε σπάσιμο του δοντιού, βλάβη στη δομή του, πόνο και περαιτέρω επιπλοκές. Η απλή περικοπή των ορατών κοπτικών δοντιών μπορεί επίσης να μην επιλύσει την αιτία του προβλήματος, εάν οι ανωμαλίες αφορούν τα δόντια των παρειών.
Η διόρθωση της οδοντοστοιχίας πρέπει να πραγματοποιείται από κτηνίατρο, με τη χρήση κατάλληλου εξοπλισμού και μετά από προηγούμενη αξιολόγηση ολόκληρης της στοματικής κοιλότητας.
Πώς ελέγχει ο κτηνίατρος τα δόντια ενός ινδικού χοιριδίου;
Το εύρος της διάγνωσης εξαρτάται από τα συμπτώματα και την κατάσταση του ζώου. Ο κτηνίατρος μπορεί να εξετάσει τους κοπτήρες, τη στοματική κοιλότητα και τα πλαγιόδοντα, ενώ, εάν υπάρχει υποψία για αλλοιώσεις που δεν είναι ορατές κατά τη συνήθη εξέταση, μπορεί να συστήσει περαιτέρω απεικονιστικές εξετάσεις.
Αυτό είναι σημαντικό, καθώς ορισμένα προβλήματα μπορεί να αφορούν όχι μόνο το ορατό τμήμα του δοντιού, αλλά και τα τμήματα του που βρίσκονται βαθύτερα στους ιστούς.
Ο τρόπος θεραπείας εξαρτάται από την αιτία. Μερικές φορές απαιτείται διόρθωση των δοντιών, ενώ άλλες φορές απαιτείται θεραπεία επιπλέον παθολογικών αλλοιώσεων ή περαιτέρω διαγνωστικές εξετάσεις.
Γιατί δεν πρέπει να περιμένουμε όταν το γουρουνάκι σταματά να τρώει;
Στα ινδικά χοιρίδια, η απώλεια όρεξης είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη. Το πεπτικό τους σύστημα είναι προσαρμοσμένο στη συχνή πρόσληψη τροφής πλούσιας σε φυτικές ίνες.
Εάν το ινδικό χοιρίδιο σταματήσει να τρώει ή περιορίσει αισθητά την πρόσληψη τροφής, δεν πρέπει να περιμένετε μερικές ημέρες ελπίζοντας σε αυτοβούλια βελτίωση. Ιδιαίτερα η πλήρης άρνηση τροφής, η απουσία ή η αισθητή μείωση των περιττωμάτων, η έντονη αδυναμία, η υπερβολική σιελόρροια ή τα εμφανή προβλήματα κατά τη μάσηση απαιτούν άμεση επικοινωνία με τον κτηνίατρο.
Σύνοψη
Τα δόντια του ινδικού χοιριδίου μεγαλώνουν καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του, γι’ αυτό η σωστή διατροφή και η τακτική μάσηση τροφής πλούσιας σε ίνες έχουν τεράστια σημασία. Η βάση της διατροφής του πρέπει να αποτελείται από χόρτο καλής ποιότητας, το οποίο πρέπει να είναι διαθέσιμο όλο το 24ωρο.
Ωστόσο, δεν είναι όλα τα προβλήματα με τα δόντια ορατά με γυμνό μάτι. Τα υπερμεγέθη ή τα δόντια των παρειών που δεν φθείρονται σωστά μπορεί να παραμείνουν αόρατα για τον ιδιοκτήτη για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Γι’ αυτό, ένας από τους καλύτερους τρόπους για να φροντίζετε το ινδικό χοιρίδιο σας είναι να παρατηρείτε πώς τρώει, πόσο χόρτο καταναλώνει, πώς είναι τα περιττώματά του και αν διατηρεί το σωστό σωματικό βάρος.
Εάν το γουρουνάκι αρχίσει να τρώει πιο αργά, να ρίχνει την τροφή του, να αποφεύγει το χόρτο, να σαλιάρει ή να χάνει βάρος, δεν αξίζει να περιμένετε την εμφάνιση περαιτέρω συμπτωμάτων. Και αν σταματήσει εντελώς να τρώει, πρέπει να το θεωρήσετε ως κατάσταση που απαιτεί επείγουσα επικοινωνία με τον κτηνίατρο.